«Күн батыстан шыққанда»

Солнце, взошедшее на западе, поставило крест на привычном мире. Для следователя Амана, признающего только факты, этот небесный сбой становится лишь прологом к настоящему кошмару. Город захлестывает волна необъяснимого насилия, а логика, которой он дорожил, больше не дает ответов. Расследование очередного загадочного убийства приводит Амана и его напарницу Лину к лесному святилищу «Жар Әулие». Там живет юный целитель, чьи пугающие слова кажутся бредом лишь до тех пор, пока сама реальность не начинает трещать по швам. А когда группа заигравшихся молодых ребят оскверняет это место, мир окончательно срывается с петель. Люди теряют рассудок, а границы между болезненными видениями и явью стираются. Для Амана расследование превращается в личную битву за жизнь исчезнувшей дочери. Ему придется столкнуться с тем, что он всегда отрицал, и признать: самое страшное зло может прятаться не в лесной чаще, а внутри него самого. Батыстан шыққан күн үйреншікті өмірге балта шапты. Тек фактілерге сүйететін тергеуші аман үшін көктегі ақаулар нағыз аласапыранның кіріспесі ғана. Қалада түсіндіруге болмайтын зорлық-зомбылық толқыны басталады, ал ол үнемі сүйенетін қисын арқылы жауаптар табылмайды. Кезекті тылсым кісі өлтіруді тергеп жүріп Аман мен серіктесі Лина ормандағы «Жар Әулие» деген ормандағы қасиетті жерге келеді. Онда жас бақсы тұрады, оның ескерту ретінде айтқан сөздері сандырақ сияқты естіледі, алайда шынайылық өзгере бастайды. Ал жас жігіттер келіп, ол жерді қорлап кеткенде, әлем есінен адасқандай болады. Адамдар естерінен адасып, шынайылық пен жанға бататын көріністер шекарасы жойылады. Аман үшін тергеуі жоғалып кеткен қызын іздеуге айналады. Үнемі жоққа шығаратын дүниесімен бетпе-бет келуге тура келеді: ең қорқынышты зұлымдық ну орманда емес, өз ішіңде жасырынады